U bevind zich nu op pagina "Wesley"
In het begin als we getrouwd waren gaf Eliane me het gevoel dat ze geen kinderen wilde
maar ik dacht hier anders over één of twee kinderen zou leuk zijn.
Na lang aandringen heeft Eliane dan toch toegegeven aan mijn kinderwens
en op 10 Mei 1985 kwam onze zoon Wesley op de wereld.
Hij woog 3.550 gr en was 52 cm groot.
De zwangerschap verliep goed en voor Eliane was dit wel een spannende periode.
Wat was ik een trotse en blije vader, in die tijd was ik veel thuis dus ik kon aardig
wat meehelpen aan de verzorging van Wesley
Zolang Wesley zijn buikje vol was en kon slapen was alles goed,
maar als we gingen winkelen was dit een ramp, het was wenen van als we binnen waren tot we
weer buiten kwamen.
In dat jaar toen Wesley geboren is besloten Eliane en ik om een maand naar zee te gaan,
we huurde ons een appartement in Wenduine.
Al snel bleek dat het niet zo'n goed idee was om één maand aan zee te blijven want
onze Wesley wou niks anders dan eten en in zijn bedje liggen
Wandelen ging nog maar als we op een terrasje gingen zitten dat vond Wesley niet zo leuk
en dat liet hij ook wel verstaan met flinke huilbuien.
We besloten al snel om onze vakantie in te korten naar 2 weken, het was dus heel veel wandelen
en voor de rest konden we niks anders dan binnen zitten want onze zoon vond het zalig om in zijn beddeke te liggen.
Al snel kwam de tijd dat Wesley naar de kleuterklas ging, naar school gaan vond hij heerlijk!
De kleuterklasjes verliepen zonder problemen, en dan kwam het moment dat hij naar het eerste studiejaar ging,we kwamen al snel te weten dat het geen domme jongen was dat bleek de volgende jaren want veel huiswerk deed hij niet en toch behaalde hij ieder jaar goede schoolresultaten
Dan kwam het moment dat Wesley naar de hogere school ging, het eerste jaar volgde hij de technische maar
Wesley had geen zin om te studeren met het gevolg dat hij het volgende jaar de beroeps ging doen.
Hij moest een keuze maken welke richting hij zou kiezen en al snel viel zijn keuze op "Houtbewerking"
toch hadden we steeds het gevoel dat dit hem niet lag want de resultaten stelde weinig voor maar toch
koos hij om verder te gaan in die richting, hij heeft school gelopen tot zijn 18de en toen was het moment voor hem
aangebroken om werk te gaan zoeken en dat vond hij ook redelijk snel.
In 2004 besloot Wesley om alleen te gaan wonen want de kleine regeltjes van thuis dat vond hij maar niks,
ik vond het maar niks dat hij op zo'n jonge leeftijd alleen ging wonen maar we moesten ons bij deze keuze neerleggen.
Die keuze vond hij toen super maar nu denkt hij er wel anders over want het alleen wonen voor zo'n jonge mensen is niet simpel.
Wel wil ik nog even zeggen dat het een super kereltje is, hij is er altijd als ik hem nodig,niet zo zeer om wat te klussen ofzo maar
we zijn er als we elkaar nodig hebben en dat vind ik super, het is een droomzoon wat ik altijd in mijn hart zal meedragen ;-)
Zo dit was in kort ons verhaal over onze zoon Wesley.