Eliane zegt: Zoals jullie al wisten zouden we nog een vervolg aan ons verhaal geven: Wel ja, we zaten natuurlijk niet alleen op dat internaat. We werden op maandag opgehaald met de bus en op vrijdag terug naar huis gebracht. Dat was altijd spannend want Martine zat op de bus van Brabant en ik op die van Limburg waar in 1976 ook een klein manneke mee reed dat Davy noemde en op mijn schoot zat. Die heb ik na jaren ook weer terug ontmoet via de pc maar is ondertussen allicht te groot geworden om op mijn schoot te zitten.

Martine zegt: Ik denk ook dat kleine Davyke nu een beetje te groot is geworden. Ik herinner me nog, dat ik wel een beetje jaloers was op Elianneke. Zij hadden een deftige bus, maar wij, die van Brabant, hadden zo'n werkmanbusje. Je stapte van achteren in en dan waren er twee banken recht over elkaar. Op mijn busje zaten overwegend zwaar meervoudig gehandicapte kinderen en ik kwam dan ook meermaals thuis aan met blauw geschopte schenen!

Eliane zegt: Meestal als de bussen binnen waren op school was het dus snel kijken of Martine er was en omgekeerd ook. We moesten dan normaal gezien dadelijk naar de les als we onze bagage hadden afgeleverd op onze kamer maar dat vergaten we wel eens.

Martine zegt: Tja, we zaten dan ook soms uren op de bus, dan hadden we toch recht om een beetje te bekomen? Allé, zo denk ik erover :-).

Eliane zegt: De lessen liepen ook niet altijd van een leien dakje want ik had nogal veel moeite om te zwijgen in de klas. Dat heeft me eens vier weken na mekaar buiten staan gekost onder de les scheikunde omdat ik me niet verontschuldigde tegen de leerkracht en ik moest ze dan ook nog beloven dat ik ging zwijgen in de les. Hoe kon ik dat nu in godsnaam doen als ik al van te voren wist dat ik toch niet mijne bebbel ging houden :-).

Martine zegt: ik moet eerlijk toegeven, elianneke was altijd eerlijk, ik denk vaak té eerlijk hahaha. En hoe vaak moesten we straf schrijven? Ben vergeten waarom ondertussen, maar weet heel goed, dat we enkele bladeren tegelijk in onze braillemachiene staken. Gedaan met de pret toen ze dit ontdekte!

Eliane zegt: Martine was niet al te best in wiskunde maar Duits kon ze des te beter, vooral tellen daar was ze goed in :-)

Martine zegt: ssssssssstttttttttt, nie alles vertellen zenne :-p in tellen was ik helemaal gene krak. Ik denk dat ik de leraar wiskunde vaak tot wanhoop heb gedreven, maar andersom ook hoor! Jammer dat die geen migraine kreeg, zoals dat nonneke in de lagere school. In talen was ik wel redeleijk goed, had soms wel wat moeite met uitspraken in het Duits en Engels. Zowas in het Engels het woordje "the" zo'n ambetant woord! en Janssens maar voorzeggen hoe ik het moest zeggen. Het werd me nu zo eens te veel en ik zei hem na, maar met heel veel gespuug hahaha. Hij zei dat dit prima was uitgesproken, maar had het graag met wat minder water :-)

Eliane zegt: Zelfs in het laatste jaar hadden we een blinde leraar, die had veel vertrouwen in zijn leerlingen maar als hij het nu allemaal moest weten hoe ik geslaagd ben in mijn telefonie!!!!!!!!!

Martine zegt: We volgend die lessen toen in woluwe met die stoere jongens hahaha. nu, iedereen spiekte er, wij konden dan toch niet onderdoen zeker!!! Het mondeling examen was wel andere koek, niks te spieken en Martinneke een blackout! Die leeraar had zo'n oneindig vertrouwen dat hij wel zeker wist dat ik het kon en ik kreeg een tweede kans waarmee ik gelukkig toch nog een mooie puntenscore behaalde, dat was ff spannend!

Eliane zegt: In ons internaat hadden we ook een beurtrol, elke dag moest iemand anders met de kar het eten gaan halen in de grote keuken en dat moest met de lift want alles stond mooi op de kar. Een keer liep dat mis want de lift bleef hangen, we hadden toen wel gelukkig eten en drinken bij ons maar het was toch geen prettig avontuur in die lift.

Martine zegt: Jarenlang heb ik geen lift meer durven nemen. Nu stap ik er ook liever niet in, maar ik doe het wel, tja, we worden ook een dagje ouder en kan niet blijven naar een 10de verdieping lopen met de trap hé? hahaha

Eliane zegt: Als we gingen winkelen in brussel bezochten we wel een winkel met fop - artikelen en daar kochten we dan: stinkbommekes, niespoeder, vieze karramellekes enz. We experimenteerden dat dan bij onze mede leerlingen maar ook de leraar talen heeft ooit zo'n stinkbom in zijn boekentas gehad, die was niet gelukkig ermee :-)

Martine zegt: Ik dacht niet dat wij ook zo gelukkig waren met die stinkbom. De leraar liet zijn boekentas in de klas staan, ging de klas uit en wij MOESTEN wel in de klas blijven zitten, echt niet eerlijk zenne!

Eliane zegt: En dan moeten jullie nog weten dat Martine en ik in het zangkoor waren. Ja dat lezen jullie goed; we hadden tallent hoor.

Martine zegt: Jij zat allicht in de derde stem en ik moest in de eerste, de hoogste dus, en ik wilde liever in de tweede stem, want zo'n piepstem had ik nu ook weer niet. maar talent hadden wij zeker.nbsp;

Eliane zegt: Maar die leraar die zang gaf was me een brutus van een vent. Hij noemde ons vaak marktwijven, viswijven en kastekinderen, als hij dat zei moest ik wel vaak lachen. Vals zingen voor de grap deden we ook wel en als de leraar dan in de buurt kwam zongen we gewoon op de gepaste toon zodat hij niet zo maar kon achterhalen wie er nu vals zong.

Martine zegt: Dat was me echt wel een zagevent en oerkoncervatief! En tot nu toe weet ik nog steeds niet, wat een kastekind nu eigenlijk wel is. Als iemand dat wel weet, laat maar horen.

Eliane zegt: De lessen gim waren ook niet zo geliefd, als we daar de kans voor hadden om daar aan te ontsnappen vonden we wel iets om nu en dan eens niet te moeten gaan.

Martine zegt: Pp zich deed ik gym wel graag, was te zien wat we moesten doen en aangezien ik ook liever kattekwaad uithaalde was de keuze tussen gym en eens spijbelen dus vlug gemaakt, vooral als ik dan samen met Elianneke kon ontsnappen.

Eliane zegt: We hebben uiteraard beiden samen onze plechtige communie gedaan op school maar dat was toen nog in de tijd dat we redelijk braaf waren.

Martine zegt: Als ik daar aan terug denk, lopen de rillingen nog over mijn rug. al die missen en dan gaan bichten! En telkens zei ik maar het zelfde in die bichtstoel, want ja, wat hadden wij nu te biechten???

Eliane zegt: Zo heeft weerman Pien eens mee gedaan aan de Wies Anders show en wat hij won was dus voor de school, daar mochten martine en ik niet mee naartoe want we hadden weer eens hard toegeslaan :-) Er was een meisje op school dat we niet zo moesten en in naam van zuster Emiljen hadden we toen een brief geschreven naar die haar ouders. Niet erbij nagedacht wat gevolgen dat wel kon hebben maar gelukkig kwamen we er vanaf door niet naar die show mee te mogen. Alleen vroegen onze ouders zich af waar we toch maar zaten toen ze de show gingen bekijken en maakte ik mijn ouders maar wijs dat ik helemaal achteraan zat in de zaal. En voor de rest beperkte we ons tot kleine banale dingentjes. :-) .

Martine zegt: Toen zijn we ons boekje wel een beetje te buiten geweest. Toch vond ik het geen ramp dat wij op school mochten blijven, zolang wij maar bij elkaar waren dan was alles wel goed..

Zo dit was weer een inzending van Eliane en Martine, misschien komt er nog wel een vervolg van hun schooltijd?