U bevind zich nu op "Verhalen" (Ons verhaal, Samen op school 'Deel 1')
 Eliane zegt:Het begon in het jaar 1968 toen Martine en ik op dezelfde school belanden. We waren toen acht jaar en nog lekker jong en redelijk braaf. We zaten daar op internaat en samen in de klas tot het jaar '80 of '81. In die hele periode hebben we wel één en ander megemaakt op internaat. We sliepen in het begin op grote slaapzalen en dat was soms wel eens plezant om dan al de boel op stelte te zetten. Dat gebeurde dan ook als we moesten gaan slapen en eigelijk niet echt moe waren, we hadden dan lol maar soms ook kontekermis want als zuster Emiljen kwam kregen we wel eens een flink pak slaag op onze billen of er werd met ons haar getrokken. |
| Martine zegt: En aangezien we dan nog verplicht waren om zonder slipje te slapen, kwamen die klappen nogal goed aan, vooral als we zorro speelden over de bedden. |
| Eliane zegt: Naarmate dat we ouder werden was de grote slaapzaal verleden tijd en kregen we shambretten waar een bed, een kast en een plank in was waar onze waskommen op stonden om ons te wassen. |
| Martine zegt: Alleen, toen Elianneke naar die chambretten mocht, moest ik nog op die verrekte slaapzaal blijven. Zo probeerden ze ons allicht uit elkaar te houden, is nooit gelukt, hahaha. |
| Eliane zegt: In de lagere school waren we best nog redelijk brave meisjes, we waren wel altijd blij als onze zuster koppijn had en we dan geen les kregen maar ons bezig moesten houden met handwerk. |
| Martine zegt: En migraine had die vaak want ze gaf ook rekenen en aangezien ik geen rekenwonder was, hadden we dus wel vaak handwerk. |
| Eliane zegt: Toch heb ik één keer een stoot uitgehaald in de lagere school: Dat was het volgende, ze hadden toen papier dat aan een kant zwart was en aan de andere kant wit, als je met een vergrootglas in de zon op de zwarte kant scheen en je lang genoeg wachtte stond dat papier in de fik hahahaha. Dat moest ik toch zeker proberen of het wel zo was en jaaaaaaaaa, blad in brand en zuster kwaad. |
| Martine zegt: Ja, en ik zat voor Elianneke en ik had lang haar, help! Maar voor zover ik me herinner, is het bij dat blad gebleven en kwaad dat die non was!!! Maar ja, meestal moet je toch in de praktijk brengen wat je geleerd hebt? hahaha |
| Eliane zegt: Ook vond ik het eens nodig om de verwarming op te zetten maar dat viel ook niet zo in goede aarde bij die non want de boel had gerust kunnen ontploffen, zo hoog had ik de verwarming gezet. In het zesde leerjaar moest ik braille leren wat ik niet zo prettig vond maar allé, toch maar geluisterd en geleerd. Gelukkig dat ik dat gedaan had want toen we in het middelbaar zaten had ik dat brailleschrift opeens nodig. |
| Martine zegt: Ook ik moest van de oogarts overschakelen op braille, maar mij hadden ze dat nog niet zo geleerd. Gelukkig dat ik zo al het één en ander van Elianneke had geleerd. |
| Eliane zegt: In het middelbaar hebben we volgens mij het meeste lol gehad. Manieren hadden we ook al waren die niet altijd van de mooiste. We aten graag een appel en als die op was kon het concert beginnen met boeren. We werden er wel eens mee betrapt maar we vonden het altijd zo tof om een appel te eten. We waren zo goed getraint dat we al boerend liedjes maakte. |
| Martine zegt: Jaha, dat waren nog eens mooie liedjes sie. |
| Eliane zegt: In de periode van ons middelbaar werd er een nieuw gebouw gezet zodat we allemaal een eigen kamer kregen en we hadden onze kamer naast mekaar. Natuurlijk zaten we veel samen met nog andere meiden en hadden best lol 's avonds. Er werden toen ook wel eens feestjes gegeven en dat is me één keer fataal geworden pffffffffffff |
| Martine zegt: Daar werden we zo af en toe nu ook weer ziek van ;-) maar we brachten van thuis ook instansoep mee en hadden dan zo'n electrisch spiraaltje dat je in een tas hing en dan ging het water koken en dan beschuit of zo erbij, was echt iets tijdens de examenperiode. Als de nachtwaker dan binnen kwam om te zeggen dat ik naar mijn kamer moest, ging ik als een braaf meiske en.... zodra hij naar het benedenverdiep was, ging het feest bij mijn buurvrouw weer verder. |
| Eliane zegt: Ook hadden we toen in dat nieuw gebouw een keuken waar we zelf al eens wat klaarmaakte. Pannekoeken bv en zo'n ding omdraaien ging goed als Martine niet in de weg stond want een keer heeft ze bijna een pannekoek op haar kop gehad toen ik hem wilde omdraaien door hem in de lucht te gooien. |
| Martine zegt: Ik had in die tijd een panische angst voor kookvuren. Ik deed dan wel of ik hielp maar liep meer in de weg, hahaha. Als peuterke heb ik me meermaals toch ernstig verbrand. Dat kwam doordat ik steeds naar de lichtbron van een leuvense kachel werd getrokken, auw! Hierdoor is de angst ontstaan, die ondertussen gelukkig al lang weg is hoor. Zo haddden we dus ook kooklessen. Van de leerkracht zou en moest ik de gasoven aan zetten, mooi niet dus! zei kwaad. ze zei dat ze het nu nog één keer zou voordoen en dat het niets inhield, nu, dat hebben we gezien! BOEF deed de oven en haar froufrouke was verbrand, hahaha! |
| Eliane zegt: Een nachtwaker en opvoeder hadden we daar ook, die opvoeder heeft het niet al te lang uitgehouden bij de dames. Hij was niet echt geliefd en op een dag besloten we hem eens zijn benzinetank te vullen met suiker. O, dat was een dure grap maar het ergste vanalles was dat martine met die opvoeder mee moest omdat die haar mee nam naar huis of naar het station, dat weet ik niet zo juist meer maar Martine zat er mee. In de winter kon het ook best tof zijn op internaat: sneeuwballen maken en gooien maar op een dag hadden we een erg grote en dikke bal gerold, die kon niet door een enkele deur dus deden we de dubbele deur open om die bal naar binnen te rollen. Het was de bedoeling dat die daar zou overnachten maar zuster Emiljenneke had hem gezien en kwam al snel vragen wie dat gedaan had en hoe we het toch in gods naam in ons hoofd haalde om zo iets binnen te leggen. Natuurlijk wisten we van niks maar toch kwam het uiteindelijk uit dat wij twee er voor iets tussen zaten en moesten we de bal weer naar buiten rollen. |
| Martine zegt: Ja, allé, hoe die daar altijd achter kwamen dat wij er voor iets tussen zaten is me nog steeds een raadsel zenne :-) |
| Eliane zegt: Dan mochten we de laatste jaren ook wel eens naar leuven kermis of gaan winkelen in brussel. De kermis was het plezantste en zeker toen we naar de wc moesten en Martinneke haar rok niet goed zat. Dat had natuurlijk iemand gezien en zei heel beleefd, u rok zit niet goed hahaha |
| Martine zegt: Onlangs was ik in Leuven en er stond een kermis en dit gebeuren kwam terug in mij boven toen. Ik durf nu nog niet naar leuven-kermis te gaan :-) en liepen wij toen ook niet met z'n drieên met dezelfde rok aan? |
| Eliane zegt: In al die jaren dat we mekaar kenden en nu nog kennen hebben we veel plezier gehad. We gingen samen op kamp, bij mekaar op weekend of ook wel eens op vakantie met de school, naar zee en ook naar zwitserland maar er was een uitschieter.... In 1974 gingen we naar Lourdes met de school en in eerste instantie mocht ik niet mee van ons Emiljenneke want ons liever vrouwke zou gaan lopen uit haar grot zei ze hahahaha. Nadat ik beloofd had dat ik me zou gedragen mocht ik dan toch mee en braaf dat ik was... ik heb slechts een keer gezegd dat het allemaal leugens waren maar voor de rest was het oke in Lourdes. Alleen heeft het niet echt geholpen dat ik braaf was want in dat zelfde jaar werd ik blind of is dat omdat ik toen gezegd had dat het allemaal leugens waren? Die dag vergeet Martine vast en zeker ook niet. Het heeft toen wel efkes geduurd voor ik zelf door had wat er presies aan de hand was. Braver werd ik er niet van want mijn streken bleef ik toch houden. |
| Martine zegt: Nu nog steeds vervloek ik die non voor haar domme uitspraak! Net terug van lourdes en het licht ging voor goed uit bij Elianneke. Nu nog voel ik me boos worden en dit heeft mijn katholiek geloof een serieuse opdonder gegeven hoor. |
| Eliane zegt: Zo hebben we jaren een kerstspel moeten opvoeren waar Martine Maria was en ik Jozef, was altijd wel wat want ik moest meestal lachen, en in een musical van roodkapje was ik Martine haar lief omdat zij de rol van roodkapje speelde. |
| Martine zegt: En ik was een mooie Maria hoor, haar tot in mijn lende had ik, vandaar ook dat ik ieder jaar Maria moest spelen pfff. Ik al lang blij dat Elianneke Jozef mocht zijn. En roodkapje, tja dat hoorde dus een klein meisje te zijn en aangezien ik nug nog maar 1.53m groot ben, was ook deze rol voor mij. Ik moet er ergens nog een foto van hebben. |
| Eliane zegt: Huiswerk maken deden we ook vaak samen, voor Frans hadden we de laatste jaren iemand die ons hielp en wel eens ons huiswerk maakte. Toch kon ik het toen niet laten om dat braaf kind te plagen: ze was amper 1.28 m en ik had ze dan maar eens op een dressoir - kast gezet waar ze niet meer vanaf durfde of kon hahahaha |
| Martine zegt: Maar ons huiswerk was altijd wel redelijk goed hé, Elianneke? En wat betreft die weekends dat we soms bij elkaar waren... ik als Brabants trekpeerd naar limburg. Niks maar dan ook niks verstond ik daar hé! Elianneke maar tolk spelen. Ik dacht heus dat ze daar Duits spraken hahaha! |
| Eliane zegt: Al bij al hebben we mooie tijden gehad samen op school, toen we afstudeerden zat er bij mij de angst een beetje in dat we mekaar uit het oog zouden verliezen maar dat is gelukkig niet gebeurd. We hielden toen telefonisch contact en per brief en hebben dus beide meegemaakt dat we trouwden en kinderen kregen. Gelukkig is dan de pc gekomen die ons weer dichter bij mekaar bracht en ik hoop dan ook dat we na die vriendschap van nu al 38 jaar we nog lang en hopelijk vooraltijd vriendinnen mogen blijven. |
| Martine zegt: Mijn moeder kreeg vaak grijze haren als ze haar telefoonrekening kreeg. Een geluk dat de techniek ondertussen zover is geêvolueerd en dat we nu voluit kunnen chatten en mailen en af en toe eens skypen. deze vriendschap zal niemand, maar dan echt ook niemand ooit kunnen kapot krijgen. Ik ben dan ook enorm blij met zo'n vriendin als ons Elianneke. Terug  |