"Mam"

Tjonge mam, ik zit in de knoop,
Ik voel zoveel, kom niet door die hoop.

Geen idee hoe ik alles op een rij moet krijgen,
Het lukt me in elk geval niet door erover te zwijgen.

Elke dag denk ik heel vaak "nu is ze dood"
Maar tegenover de buitenwereld hou ik me groot.

De wereld om me heen draait gewoon door,
Daardoor ben ik vaak bang dat ik stoor.

Ik weet ook heel goed dat ik verder moet,
Maar over alles wat ik doe hangt een zwarte gloed.

Het is alsof ik nergens meer van geniet,
En toch is dat wat ik voel geen verdriet.

De dingen hebben nog zo weinig zin,
Zo nutteloos dat ik er niet eens aan begin.

Pap heeft verdriet en ik zie hem vaak huilen,
Ik zou zo graag eens met hem willen ruilen.

Waarom moet ik toch altijd die stoere bink zijn,
Getroost wòrden is toch ook wel eens fijn....

Ik heb het gevoel me niet te kunnen uiten,
Merk dat ik steeds meer mensen buiten ga sluiten.

Iedereen hamert op mijn verdriet,
En ik, ik voel het niet.

Het lijkt alsof mijn gevoelens zijn verdoofd,
Of iemand mijn hartje heeft weg geroofd.

Natuurlijk mis ik haar om me heen,
Heb ik gehuild op de dag dat ze verdween.

Nu voel ik me van binnen leeg en raar,
Elke dag het besef, deze keer is het toch écht waar!!

---

Je moeder blijft je moeder,
Zo eigen en zo vertrouwd.

Je wilt haar niet graag missen,
Omdat je van haar houdt.

Maar eens komt de dag,
Dat je haar moet laten gaan.

Je verstand zegt dat het goed is,
Maar in je ogen blinkt een traan.

herdenkingspagina

---