"Gedicht voor Eliane"

In de parel van het belgenland
loopt een vrouwke hand in hand,

Samen met haar geliefde man
deelt ze mee de pijn zoveel ze kan,

Eliaantje , al ging alles niet voor de wind
we begrijpen allen dat het je niet zint,

Wat een tijd je nu doorkome moet
cho meid , wat heb jij nog veel tegoed,

Ook al heb je je blindheid al lang aanvaard
men heeft je zeker niet bespaar,

Konden we maar helpen met naar wat je tracht
maar niemand hier beheerst die macht,

Het zou jammer zijn dat je op een dag moet kiezen
met het gevaar dat je ze helemaal ga verliezen,

Zolang ze onder invloed is van al die slechte mensen
kan je maar één ding doen , en das blijven wensen,

Dat de dag eens komen gaat
dat je meisie voor je deurtje staat,

En dat ze zegt , ik toon berouw
dat ze schreewt , ik hou van jou,

Dan weet ik zeker dat je met haar praat
dat je met haar opnieuw mooie plannen maakt,

Dat je opnieuw voor moederliefde zorgen kan
dan pas zijn de problemen van de dam,

Als we daarin kunnen helpen , doen we dat graag
nog liever gister , dan vandaag,

Opgedragen aan Eliane.

Geschreven door Eddy

---